« ابو النصر المظفر سلطان فتح اللّه » ساخته است . ايوانف مىافزايد : تنها پادشاهى كه به نام « ابو الفتح » بود همان عماد شاه ( 890 - 910 ق ) است . اما نگارنده در ديباچه با ستايش از پارسايى به نام « مير محمد سعيد جملة الملكى ؟ » ياد مىكند ، كه نامش بسيار نزديك به « حافظ محمد سعيد پسر كرم اللّه پسر سلطان محمود » است كه در 1102 ق ( 90 - 1691 م ) رساله‌اى در اخلاق نگاشته است . نسخهء ايوانف گمان مىرود در 1192 ق نوشته شده باشد . آغاز : ابتداى كلام به نام خداوندى سزاست كه ابتداى هرچيز . ايوانف 1394 . * اخلاق : رساله در . . . . ناشناسى كه براى مؤيد الدوله فرمانرواى شيراز ، در پند و اندرزهاى اخلاقى و عرفانى ساخته است . آغاز : رسالهء اخلاق . سلام اللّه على المجلس الاسمى المنعمى القصوى الرضوى . . . اما بعد ، يا سيد الكبراء قولا ( - عينيه ، غزالى ) . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1525 ( 1 نسخه ) . مجلس ش 51 / 5633 . * اخلاق . از ناشناسى دست‌كم پيش از 1292 ق كه تاريخ رونويس نسخه است . آغاز : حمد له . . . اما بعد ، بدانكه پادشاهانى كه مشفق درويشند نگهبان ملك و دولت خويشند به حكم آنكه . نسخه‌ها 2 / 1527 ش 14917 . الهيات ، تهران 1 / 341 . * اخلاق . ن . ترجمه و شرح يك حديث و سخنانى از حاتم اصم و حكايت زيارت سلطان مراد خاكجاى حضرت حسين را . آغاز : حمد له . عاقبة . . . اما بعد ، روايت كنند كه اعرابى به خدمت حضرت رسالت . . . آمده گفت مىخواهم داناترين مردمان باشم . فرمود از اللّه تعالى بترس . نسخه‌ها 2 / 1527 ش 14919 . مجلس 9 / 214 . * اخلاق : رساله . . . . سخنان 12 امام و بزرگان است ، ساختهء سدهء 19 م . آغاز : الحمد لله الذى نور مصابيح القلوب بانوار حكمته . . . اما بعد ، سردفتر اهل تقوا . نسخه‌ها 2 / 1527 ش 14923 . دانشگاه 12 / 2894 . * اخلاق . ن . اخلاق دينى است با سربندهاى « مجلس » . نخستين آن‌ها « مذمت حب جاه و رياست » و سيزدهم « ذم صفت ظلم » است . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1527 ش 14924 . نشريه 2 / 79 نسخهء اصغر مهدوى . * اخلاق : شرح رساله‌اى در . . . متن عربى و گزارش به فارسى ، هردو از ناشناس . آغاز متن : الحمد لله الذى نور قلوب العارفين بذكره و قدس ارواحهم بسرّه و طهر افئدتهم . آغاز : الحمد لله ، يعنى شكر و سپاس مختص است به ذات واجب الوجود . يزد ، شيروانى 5 / 1505 « شرح رساله‌اى در اخلاق » . * اخلاق : رساله در . . . ن . اخلاق شيعى است ، با سربندهاى « فصل » ، « باب » و « مقصد » : باب 1 - در مذمت دنيا ، 2 - در آنكه نبايد آدمى به دنيا مشغول